Uykulu Küçük Bulut

Akşam gökyüzünün çok yukarısında, yıldızlar yeni yeni görünmeye başlarken, Wisp adında çok küçük bir bulut süzülüyormuş.

Wisp yumuşak, beyaz ve yuvarlakmış; bir pamuk yumağı gibi. Wisp'in çok önemli bir işi varmış. Her gece Wisp, herkesin uykuya hazırlanmasına yardım etmek için Hush adlı küçük kasabanın üzerinde yavaşça süzülürmüş.

"Başlama zamanı," demiş Wisp esneyerek. "Süzül, süzül, süzül."

Önce Wisp köşedeki fırının üzerinden süzülmüş. Fırıncı günün son ekmeğini bitirmiş, ellerindeki unu siliyormuş.

Wisp çatının üzerine serin, yumuşak bir sis serpmiş. Şşşt. Fırıncı gülümseyip oturmuş. "Aman," demiş, "ne sakin, ne rahat bir akşam." Fırını kapatıp yatağına çıkmış.

Sonra Wisp tepedeki okulun üzerinden süzülmüş. İçerisi sessiz ve düzenliymiş; sandalyeler yerine itilmiş, resimler duvarlarda asılıymış. Okul çoktan uyumuş. Wisp ona yumuşakça pat pat yapıp yoluna devam etmiş.

Sonra Wisp, yuvarlak pencereli küçük mavi bir evin üzerinden süzülmüş. Pencerede Mina adlı bir kız oturmuş, yıldızlara bakıyormuş. Kollarında oyuncak ayısı varmış.

"Merhaba, küçük bulut," diye fısıldamış Mina.

"Merhaba, Mina," demiş Wisp, bir tüy gibi hafif bir sesle. "Neredeyse yatma saati. Süzülmemi izlemek ister misin?"

Mina başını sallamış. Wisp pencerenin önünden yavaşça geçmiş, içeri, dışarı, içeri, dışarı, büyük ve yumuşak bir nefes gibi.

"Benimle birlikte nefes al," demiş Wisp. "Al… ve ver."

Mina nefes almış. Mina nefes vermiş. Oyuncak ayısı onunla birlikte inip kalkmış.

"Al… ve ver."

Yıldızlar yavaş ve uykulu bir şekilde göz kırpmış.

"Çok güzel yapıyorsun," demiş Wisp. "Şimdi bir şey daha. Güne iyi geceler diyelim. Bugün en sevdiğin şey neydi?"

Mina düşünmüş. "Park," diye fısıldamış. "Bir de ördekler."

"İyi geceler, park," demiş Wisp usulca.

"İyi geceler, ördekler," diye fısıldamış Mina.

"İyi geceler, Mina," demiş Wisp.

"İyi geceler, küçük bulut."

Mina battaniyesini çekmiş ve oyuncak ayısını sarmış. Gözleri ağırlaşmış, ılık çakıl taşları gibi ağır. Büyük, yavaş bir esneme yapmış.

Wisp, Hush'ın çatılarının üzerinden birer birer süzülmeye devam etmiş; yumuşak bir şşşt, hafif bir sis, serin ve sessiz bir huzurla. Pencereler kararmış. Işıklar sönmüş. Bütün kasaba sessizliğe bürünmüş.

Sonunda Wisp yukarı, yukarı, yukarı, gece göğüne, parıldayan yıldızların yanından geçerek Ay'ın hemen yanına çıkmış.

"Herkes uyuyor," demiş Wisp, kocaman bir esnemeyle. "İşim bitti."

"Aferin, küçük bulut," demiş Ay.

Wisp, yumuşak, beyaz ve yuvarlak, sakin mavi gökyüzünde kıvrılmış. Yıldızlar uykulu uykulu göz kırpmış. Gece sakin ve derin olmuş.

Ve aşağıda, Hush adlı küçük kasabada herkes uyuyormuş, Wisp de uyuyormuş; süzülerek, süzülerek, süzülerek, nazik gecenin içinde.

Son.